जमल नाही....

पोटातल प्रेम... ओठांत आणायला जमल नाही...
काठोकाठ भरलेल्या डोळ्यातला  आनंद.. सांडायला जमल नाही ...
तू समोर असतानाही... हाक मारायला जमल नाही...
तूच दिलेली शपथ.. आज मला मोडायला जमल नाही....

तू जवळ नसताना....

तू जवळ नसताना...
विचार चक्र जागीच थांबतात.. ओठी शब्द फुटत नाही...
घड्याळाची घर घर चालूच असते. पण क्षणच पुढे सरकत नाही....
तू जवळ नसताना...
उरी निशब्द धडधड सुरु असते.. आणि शब्दांचा ठावच लागत नाही...
डोळे सताड उघडे ठेवले.. तरी तुझ्याशिवाय कोणीच दिसत नाही..
तू जवळ नसताना...
पावलं निरंतर चालत राहतात.. पण वाटच गवसत नाही...
तुझ्या पूल खुणांवर चालव... तर त्याही गवसत नाहीत...
तू जवळ नसताना...
शब्दांच्या बाजारात या मग... संवादही कळत नाही...
फक्त तुझी हाक ऐकू येते.. बाकी काही उमजत नाही..
तू जवळ नसताना...
स्वताला आरशात पाहताना.. मी स्वताला पाहतच नाही...
तुझ प्रतिबिंब न्हावे.. माझी कल्पना आहे हेच मला कळत नाही...
तू जवळ नसताना...
तहान-भूक काय असते.. याचीही जान राहत नाही...
तुझ्या हातचा घास मुखी जावा.. याशिवाय दुसरी इच्छा असत नाही...
तू जवळ नसताना...
एक एक क्षण युगासारखा.. अगदी सरता सरत नाही...
तू भेटशील या आशेने.. वेद प्राणही जात नाही...
तू जवळ नसताना...
डोळ्यात प्राण आणून तुझी वात पाहते... पण तू दिसत नाहीस...
आर्त साद घालते आहे तुला.. पण तू प्रतिसादच देत नाहीस...
नको दूर राहू आता...
या जीवाला घरट्यात जास्त वेळ बांधून ठेवता येणार नाही..
तुला उशीर झाला तर... तुझ्या या प्रिय सखीला परत बोलावता येणार नाही...
                                                                 परत बोलावता येणार नाही....
- शिल्पा 

तू निघताना आई...

आयुष्यातला तो एकच क्षण.. किती दीर्घ वाटत होता...
तू निघताना आई... हा कंठ दाटून आला होता..

हातातला हात तुझ्या... मला सोडवता येत न्हवता..
बाबांचाही पाय का आज उंबरठ्यावरच अडत होता...?
भावनांच्या जाळ्यात हा श्वास कुठेतरी अडकत होता..
आयुष्यभराच्या मायेचा गुंता असा क्षणात थोडीच सुटणार होता..?

हसर्या चेहऱ्याने दोघेही निरोप मला देत होता...
मग आपल्या बाळाला हाक मारताना... तुझा ओठ का ग थरथरत होता..?
पाऊसही तेव्हा दाराबाहेर धो-धो बरसात.. हे सार पाहत होता...
झोंबणारा तो अल्लड गारठा.. आत हुंदके देऊन रडत होता...

पुढे चाललीस कि पदर तुझा सारखा कुठेतरी अडकत होता....
कधीच न्हावे पण आज.. बाबांचा चष्माही सारखा का ग विसरत होता..?
मनाला कसतरी समजवत.. एकदाचा पाय घराबाहेर काढला होता..
गाडी पर्यंतचा रस्ताही आज मैलभर दूर व्हावासा वाटत होता...

गाडीतून हात उंचावताना कदाचित तुम्हीही निश्वास टाकला होता...
आपल्या बळावर प्रेम करणारा बाप.. आता मनमोकळ रडायला रिकामा झाला होता...
दृष्टीआड होणारी गाडी तुझी पाहून माझा आत्मा तळमळत होता...
तू निघाल्यावर आई.. या अश्रूंचा बांध मात्र फुटला होता..

आई...
तुझ्याशिवाय कधी कुणावर विश्वास न मायेचा हात सोबत होता...
एकट्या तुझ्या या पिलाला... आता संग कुणाचा ग आधार होता...?
अर्धवट माझ्या आयुष्याला एकाच व्यक्तीने तेव्हा पूर्ण आकार दिला होता...
त्याच्याच पंखांच्या साउलीने माझ्या भरारीला आधार दिला होता...

पोरक्या झालेल्या या तुझ्या पिलाला... तिचा नवा संसार मिळाला होता..
आणि त्याच्या रूपाने मला जणू तुमचा.. आशीर्वाद मिळाला होता....

- शिल्पा लिमकर 

डोळ्यातलं पाणी डोळ्यातच थांबत...

डोळ्यातलं पाणी डोळ्यातच थांबत..
कुणी जवळ असावस सारख वाटत राहत...
किती प्रश्न आणि कोणाला विचारणार...??
भळभळणारी  जखम ही कोणाला दाखवणार....??

ओठांवर शब्द येऊन थांबलेले असतात...
समोरचा ऐकेल म्हणून नुसतेच वाट बघतात...
किती  आणि  काय  बोलणार ... कोणासाठी ...??
ऐकणारा  निघून  गेलाय  कधीच ... तरीही  त्याच्यासाठी ...?

अंगार  झालाय  सगळ्या  शरीराचा ...
धगधगतोय  कण  आणि  कण ..
किती  वेळ  आणखी  हा  असाच  मला  जाळत  राहणार ...?
वाटत   माझ्या  अस्तित्वाची .. शेवटी  राख  रांगोळी  करणार ...

जीव  घुटमळतोय   त्याच्याच  पायी ..
तुडवला  जातोय  पर  त्याला  परवाच  न्हाई ...
कसली  ही  कळ .. किती  सहन  करावी ...??
उठणारी  किंकाळी  सुद्धा ... ओठांतच  घट्ट  दाबावी ...

न ओघळणारी  आसव अखंड  वाहत  आहेत ...
मला  नखशिखांत  चिंब  भिजवत  आहेत ...
कोणी  आणि  कस  कराव  या  आसवांच  माप ...?
कोरड्या  विहिरीला  या आता  .. आणी  काय  द्यावा  आटायचा  शाप....??

- शिल्पा

देवबाप्पा...

आई बघ ना ग.... आपला देवबाप्पा कसा दिसतोय..

माझ्याकडे बघून.. गालातल्या गालात हसतोय...

कुणी म्हणे गणेश अन गणपती.. तर कुणी म्हणतय मोरया..

माझ्यासारखंच त्याचंही.. बाबा म्हणतात पोप्या. तर तू म्हणतेस टिंग्या...

बाप्पाचे कान एवढे मोठ्ठे ग कशाला...??

आपण काय काय सांगतो... ते सगळ सगळ ऐकायला...???

बाप्पाची सोंड पण कित्ती कित्ती cute आहे...

तू दिलेल्या मोदाकापेक्षा माझा बाप्पाच जास्त स्वीट आहे.... :)

तुला माहितीये..? बाप्पाचे पोट एवढे मोठ्ठे कसे झाले..?

आजी म्हणते.. आपले काय काय चुकले. ते सगळे त्याने पोटात घेतले...

चल पटकन.. कान पकडून त्याला सॉरी म्हणूया...

दुधाची वाटी त्याने संपवली कि नाही बघूया....

एवढ्याश्या उंदीर मामावर बाप्पा कसा काय ग बसतो?

बाप्पाला घेऊन सुद्धा तो कित्ती फास्ट पळतो....

सांगितलंय बाप्पाला... माझी नवी सायकल तू घे...

उंदीर मामाला आता थोडा आराम करू दे...

तुझ्यासारखच बाप्पाची आई त्याला सारख सारख जवळ घेते का..?

अभ्यास केला नाही म्हणून त्याचे पण बाबा रागावतात का??

कोपऱ्यात रुसून बसला की त्याची आजी पण जवळ घेत असेल...

आजोबांनी आणलेला खाऊ एकटा एकटाच संपवत असेल... :)

माझा बाप्पा किनई माझ सगळ सगळ ऐकतो...

बाबांसाठी आणि तुझ्यासाठी मी रोज एक  एक सुट्टी मागतो...

आजोबांच्या खोकल्याच आणि आजीच्या गुडघ्यावरच औषध पण मी मागितलंय..

माझ्या खाउताला अर्धा खाऊ त्याला देतो म्हणून सांगितलंय...

रोज रात्री बाप्पा माझ्या स्वप्नात सुद्धा येतो..

दूर दूर डोंगरावर आम्ही रोज फिरायला जातो...

रात्रभर आम्ही दोघे खूप खूप मज्जा करतो...

सकाळ झाली की पुन्हा बाप्पा... गुपचूप देव घरात जाऊन बसतो...

आमच हे गुपित आई.. कुणा कुणाला नको ह सांगू....

आज रात्री भूर फिरायला जाताना... आम्ही तुला पण बरोबर नेऊ.... :)

टिंग्याची आई... शिल्पा