रांगोळी.....

परवा ऑफिसला येताना... एका रांगोळी वाल्याचा उलटा पडलेला गाडा पाहिला.... सगळी रांगोळी विस्कटली होती.. फक्त क्षणभरच गाडीवरून येता येता  पाहिलं ... तेव्हाच कधीतरी सुचलेलं....


सकाळच्यापारी रंगोळीवाला घना. आज लवकर तयार झाला...
धुवून पुसून आपला गाडा.. त्याने चांगला स्वच्छ केला...
 लाल, निळा, हिरवा, पिवळा अनेक रंग... आज सगळा नवा माल काढला...
लहान मोठ्या भांड्यामध्ये एक एक रंग सजला....

त्याची चिमुरडी लेक पण आज हाताखाली लुडबुडत होती...
संध्याकाळी बाबा कडून तिला.. नवी बाहुली हवी होती...
बायकोही त्याची आज जरा खुशीतच  दिसत होती...
येत्या दिवाळीला... तिला पण नवी साडी चोळी मिळणार होती...

रांगोळी.. रांगोळी.. ओरडत चार पाच गल्ल्या हिंडून झाल्या...
सकाळच्या भवानीला (बोहणी)... चांगल्या पाच पुड्या खपल्या....
खिशातल्या नोटांकड बघून तो अन त्याच्याकड बघून त्या पण हसल्या...
जणू बायको आणि पोरगी समोर नटून थटून उभ्या राहिल्या....

देवाला हात जोडत.. जरा खुशीतच तो पुढ निघाला.
रहदारीच्या रस्त्यावर त्याने.. गाडा जरा जपूनच घातला...
पण...... भरधाव येणाऱ्या एक गाडीन.. चांगलाच घाव घातला...
बघता बघता सगळा गाडाच  त्याच्या डोळ्यासमोर पालथा झाला...

थांब थांब म्हणुस्तोवर.... ठोकणारा कवाच पसार झाला...
शंभराची एक नोट.. नुसतीच हवेत भिरकाऊन  गेला....
रिकाम्या हाताने.. घना परत गड्याजवळ आला...
उरल सुरल बळ एकवटून.. गाडा तेवढा सरळ केला...

कुठे लाल.. कुठे हिरवा तर कुठे नीळा... काहीच कळेना....
कसा वाचवावा एक एक रंग.. त्याला काहीच सुचेना..
तासभर प्रयत्न करूनही.. एकही रंग वेगळा निघेना...
नवी बाहुली आणि साडी-चोळी... आता दुसर काहीच त्याला दिसेना...

आयुष्यातले रंगही त्याच्या होते.. असेच काहीसे विस्कटलेले...
सुखापेक्षा दुखाचेच माप सदा झुकलेले...
तरीही रोज रात्री.. समाधानाने डोळे मिटलेले....
ओठांवर नेहमीच हसू.. आणि आत खोलवर नुसतेच दुख साचलेले...

शेवटी विस्कटलेल्या रंगासोबत... त्याने मातीसुद्धा भरली...
आणि भरल्या डोळ्याने... घराकडची वाट  धरली...
दोन्ही हातांनी ती रांगोळी त्याने हज्जार वेळा गोंजारली...
आज त्याच्या ऐवजी गाड्यानेच.. त्याला घरापर्यंत वात दाखवली...

झोपडीबाहेर आता गाडा एकटाच शांत उभा होता....
आणि आत घना गुढग्यात डोक घालून... हुंदके देऊन रडत होता...
आज अचानकच दाटून आलेल्या आभाळात.. कोपर्यावरचा ढग एकटाच टीप गाळत होता...
सकाळपासून घनाच्या अश्रूंत भिजलेली ती रांगोळी... आता पाउस ओली चिंब करत होता....

- टिंग्याची आई..

बाबाच्या कुशीत शिरायचं....

काय झालय ग आई तुला.?
अशी गप्प गप्प का बसतेस..
बाबा गावी गेल्यापासून...
सारखी एकटी एकटीच रडतेस...

अग बाबाच्या त्या गावाला म्हणे....
Onsite अस म्हणतात...
कुठलीच बस जात नाही तिकडे... 
सगळे खऱ्याखुऱ्या विमानानेच जातात......

जाताना मला बाबाने सांगितलय..
तुझी काळजी घ्यायला...
म्हणूनच कालपासून लागलोय बघ मी...
सगळ सगळ दूधू प्यायला.....

अग आई.. तुझे डोळे पुसायला..
इथे तुझ्या सोबत मी आहे....
पण खर संग आत्ता....
माझ्या बाबा जवळ दुसर कोण ग आहे.....?

मला पण कळतच नाही....
बाबा का गेलाय एवढ्या दूर....
कडेवर बसवून रोज संध्याकाळी ....
आता कोणाला तो नेईल भूर..?

तिकडे म्हणे बाबाला ना ...
खूप खूप पैसे मिळतात...
सांग त्याला माझ्या money बँक मध्ये पण...
आबा रोज एक रुपया टाकतात...

आपल्याला इथे सोडून...
बाबा तरी कसा काय ग रहात असेल.
तुझी आणि माझी त्याला...
कित्ती कित्ती आठवण येत असेल....

आत्ता तू इथून हाक मारलीस...
तरी सुद्धा तो लग्गेच ओ देईल....
तू जास्त आठवण नको काढू.
नाहीतर काम सोडून बाबा खरच परत येईल. :)

रोज रात्री LATPOT वर...
आपण बाबाला भेटायचं...
त्याच्या समोर रडायचं नाही ह...
फक्त हसत हसत गुड नाईट म्हणायचं....

आई तू काळजी करू नकोस ग...
देवबाप्पाला मी कालच सांगितलय...
माझ्या पासपोर्ट च काम आता..
त्याने स्वत्ता हातात घेतलय....

लवकरच आपण बाबाच्या गावी जाऊन... 
वाट पाहणाऱ्या बाबाला Surprise द्यायचं..
आणि दोघांनीही धावत जाऊन..
बाबाच्या कुशीत शिरायचं....

- टिंग्याची आई...

रिकामा खिसा... :-)

खूप भूक लागली होती म्हणून काल IBPO (फूड कोर्ट) ला गेलो जेवायला..
जाता जाताच काय काय खायचा सगळा बेत आखला...
पैसे हवे होते म्हणून दोघींनीही कांचाकडे हात पसरला...
आणि त्याने मात्र रिकामा खिसा आमच्या पुढे उलटा करून दाखवला...
तिघांचीही तेव्हा आमची मस्त गोची झाली होती...
खरच मित्रा तेव्हा तुझी आठवण आली होती..

कोणती डीश घ्यायची करत अक्खा तास घालवला..
चिकन पुढ्यात होत.. तरीही Veg मेनूच निवडला..
कूपन घेतल्यावर कलाल.. balance थोडा कमी पडला...
नशिबाने ढोलीच्या पर्स मध्ये एक २ चा ठोकळा सापडला...
Counter समोर तेव्हा आमची बोलती बंद झाली होती....
खरच मित्रा तेव्हा तुझी आठवण आली होती...

पराकोटीच्या उत्सुकतेने कांचाचा डब्बा पहिला..
त्याच्याही डब्ब्यात काल नेमका दोडकाच सापडला...
म्हणूनच Fried rice ला नाव ठेवत ढोलीचा वेळ गेला...
आणि मीही तोंड वाकड करत चपातीचा ढीग संपवला..
एखादी चिकनची प्लेट शेजारी हवी हवीशी वाटत होती...
खरच मित्रा तेव्हा तुझी खूप आठवण आली होती...

जेवण तरी झालं.. वाटल निदान एक प्रश्न मिटला...
तेवढ्यात आपल्या madam ना मिल्क शेक प्यावासा वाटला...
अचानक कुठून तरी तिला ६१५ रु. चा खजिना सापडला...
आणि मैत्रिणीच्या बिलाचे पैसे म्हणत तीओही आम्हाला दुरावला...
वरची १५ रुपयांची चिल्लर सुद्धा तेव्हा महत्वाची वाटत होती...
खरच मित्रा तेव्हा तुझी खूप आठवण आली होती...

नाही होय करत शेवटी ज्यूस कसातरी cancel झाला...
गप्प कशी बसेल ढोली म्हणे कॅडबरी खाऊया चला...
हातातले पैसे बघत दुकानदाराला हळूच दर विचारला...
१५ ला ३ म्हटल्यावर आमच्या आनंदाला पार तो कुठला... :)
खिशात दमडी न्हवती पण अंगात मस्ती तशीच होती...
खरच मित्रा तेव्हा तुझी खूप आठवण आली होती...

लिफ्ट मधून येता येताच कॅडबरीचा फडशा पडला..
अरेरे तुला घेतलीच नाही हा विचार तिघांच्याही मनात डोकावला...
पोटात नको दुखायला म्हणून नुसताच wrapper तुझ्यासाठी ठेवला..
पण खरतर चोकलेटच्या चवी पेक्षा रिकामा खिसाच त्यावेळी महत्वाचा वाटला...
तिन्घांच्याही डोळ्यापुढ भर उन्हात आता फक्त ATM चमकत होती...
खरच मित्रा त्यावेळी तुझी खूप आठवण आली होती..

परत येताना थेट FC२ (ATM) कडे मोर्चा वळला..
आता पैसे मिळणार म्हणून आधीच खिसा तुम्कन फुगला...
पण.... बंद असलेली ATM पाहून तिन्घांचाही चेहरा पडला...
मनातल्या मनातच एक दगड उचलून त्या ATM वर फेकला...
चक्क ती २ ATM आमच्याकडे बघून हसत होती...
खरच मित्रा तेव्हा तुझी आठवण आली होती...

रिकाम्या खिशाने आपापल्या SDB चा मार्ग धरला...
पुन्हा रिकामे आलात तर याद राख असा दम एक मेकांना दिला..
स्वताच्या झालेल्या फजितीवर आमच्यातला प्रत्येकजण खळखळून हसला...
आणि शेवटी पुन्हा एकदा रिकामा खिसा दिसला...
आमच्या रिकाम्या खिशांना काल तुझ्या भरलेल्या पाकिटाची साथ हवी होती...
खरच...
काल जेवताना मित्रा तुझी खूप खूप आठवण आली होती....
:)
- शिल्पा लिमकर
 Dedicated to My Infy Friends... Written on 24/03/2009