आई तू कधी ग येणार...??

सकाळपासून तुझी वाट बघतोय...
आई तू कधी ग येणार....??
Sack  आणि हेल्मेट दारातच टाकून ..
मला जवळ कधी घेणार...??

जेवताना आजी म्हणाली होती..
वरण भात खा मग आई येईल परत..
सगळा खाऊ खायला लावलाय बघ...
असंच काहीतरी सांगत...

रोजचा बाबांनी सांगितलेला...
आज सगळा अभ्यास केलाय...
दूध पिताना पण आजोबांना हरवून...
मी पहिला नंबर काढलाय...

खेळणी सगळी मीच उचलून..
जागेवर ठेवली आहेत...
माझ्यासारखीच ती सुद्धा...
फक्त तुझीच वाट बघत आहेत....

अग.. दुपारी मी घसरून पडलो...
वरचे दोन दात सरळ खालच्या ओठात घुसले...
खूप खूप लक्त आलं. मी खूप रडलो...
मग आजीने कडेवर घेतलं आणि बाहेर चिऊ-काऊ दाखवले...

औषध लावलंय मघाशी आजीने...
पण मला अजून पण दुखतंय..
कट्टी आता तुझ्याशी.. बोलणारच नाही...
कंटाळा आलाय.. आता मी गप्प झोपलोय...

अग बघ ना ग आई...
मी कित्ती कित्ती वेडा आहे...
झोपेत सुद्धा मला किनई...
तुझीच अंगाई ऐकू येत आहे...

डोळे उघडून पाहतोय तर..
खरच मज्जा मज्जाच झाली...
आई आज माझी खरोखर....
घरी लवकर परत आली...

मिठी मारून सारखी सारखी...
कित्ती कित्ती ग पापी घेतेस..
बाऊ झालाय मला आणि..
उगीच तू कशाला ग रडतेस...??

सांगितलंय देव बाप्पाला.. खूप मोठा पाऊस पडून..
तुझं ऑफिस वाहूनच जाऊ देत..
माझ्या सोबत खेळायला..
तुला रोज रोज सुट्टी मिळू देत...

जास्त नाही ग खरच सांगतो...
अगदी थोडूसाच तुझ्यावर रुसलो होतो..
सकाळ पासून पायरीवर बसून...
तुझीच वाट बघत होतो.....

डोळे पूस. चल लवकर.. सगळी खेळणी काढून..
दोघेच छान छान खेळत बसुया...
दमली असशील ना ग दिवसभर..
चांदोबाची उशी करून.. चांदण्यांची चादर ओढून.. दोघ निवांत झोपूया.. गुड नाईट....

टिंग्याच्या लीला....

चिमुकले ओठ पसरून डोळे मिचकावत गोड गोड हसायचं
बाबांनी मारलं म्हणून खोट खोट रडायचं...
रोज सकाळी आजी सोबत देवबाप्पा करायला बसायचं..
संध्याकाळी आजोबांसोबत शुभंकरोती म्हणायचं....
आणि सगळ्यांच्या खोड्या काढून शेवटी आईच्या कुशीत शिरायचं...

सकाळी त्याला पेपर हवा वाचायला आणि पुस्तक अभ्यासाला...
चांगलाच पटाईत झालाय आता प्राणी पक्षी ओळखायला..
गाडी, घोडा, सायकल सोबत भांडीही लागतात खेळायला..
रिमोट घेऊन सगळ्यांना सांगतो मोराच गाण लावायला..
आणि झोपताना सुद्धा आईला सांगे आवडीची अंगाई गायला...

मऊ मऊ भात रोज चिऊ काऊ सोबत खायचा...
घरभर हिंडत फिरत दुधू चा ग्लास संपवायचा..
वरण असो वा औषध दोन्ही सेमच व्हरपायचं..
वाटीभर आळणी पाणी every Sunday हाणायच...
पण Apple आणि आंबा मात्र एकट्यालाच असत खायचं...

सगळ्या वस्तू हातात देत Tan Tu (Thank You) म्हणायचं..
गॉगल लावून hero बनून आऊ (WOW) म्हणत हिंडायचं..
आईला मनसोक्त बडवून मग उगीचच तॉई तॉई (Sorry Sorry ) करायचं..
कोणीही भूर जाताना Bye Bye करत धाडकन दार लावायचं...
आमच enlish असलं भारी सगळ्यांना बोलायला लावायचं..

रात्रभर जागवूनही सकाळी याला घाई.. आईला लवकर उठवायची..
घोडा घोडा करत तिची दुखरी पाठ दाबायची...
ऑफिसची बाग तिची.. त्याला स्वताच असते आवरायची...
गच्चीतून गाडी आईची दूर दूर.... जाऊस्तोवर बघायची...
आणि संध्याकाळी आई घरी आल्यावर.. धावत जाऊन घट्ट मिठी मारायची.... आणि एक गोड गोड पापी द्यायची...
 

पैजणाच्या मंजुळ बोलावर आईचा बाळ असा धावला..
हसत खेळत बोबड बोलत.. त्याने सगळ्यांना लळा लावला...
आनंदाच्या झुल्यावर.. आईचा विठ्ठल तिला गवसला...
आई कशी म्हणते...
मनापासून वाटत.. बाळ कृष्णही कधीतरी असाच असेल खेळला...
त्याचीच आठवण येते.. अनुभवताना या टिंग्याच्या लीला.......

 

 -- टिंग्याची आई.. शिल्पा

माझी माय आज पोरकी झाली....

25 july 2012 la majhi aaji geli..... hi kavita mi kharokhar anubhavleli ahe... :-(

त्या दिवशी सकाळी सकाळी सांगावा आला...
भांड भर चहा माझ्या हातान पालथा झाला...
माझ्या माहेरचा निरोप घेऊन माणूस धापा टाकत आला...
माझी आजी गेली म्हणून सांगायला....

काय करू काय समजना.. सगळंच सुन्न झाल...
सासूबाई कड बघून मला तर रडूच फुटलं...
सगळ तसंच सोडलं नि लेकराला कडेवर घेतलं..
घराचा निरोप घेऊन पायीच स्टेशन गाठल...

गाडीवाल्याला आज जरा लवकर पोचाव म्हणल...
रस्ता गावल तसा पलीवतो म्हणत त्येन मला समजवल..
का कुणास ठाऊक रस्ता सरता सरत न्हवता...
आजीच तोंड बघायला जीव कासावीस झालता...

कशीतरी पोचले पण घरात पाय टाकायला जरा भीतीच वाटत हुती...
प्रेमान जवळ घ्यायला आज तिथे आजी असणार न्हवती...
कानाकोपर्यात आजी बरोबरच एक एक क्षण जिवंत झाला हुता...
अन भेदरलेला जीव माझ्या माय ला शोधीत हुता...

एका कोपर्यात रडत बसलेली माय आज वळखू येईना...
आई साठी रडणार लेकरू होत ते.. माझी माय तिच्यात दिसंना..
डोळ्यातलं पाणी तिच्या काय केल्या थांबना...
आईसाठी हत्त धरून बसलेली माय आज कुणाचाच ऐकणा..

सगळ्या घराला सावरणारी माय आता स्वत ढासळली हुती...
माझ्या आजीची ४५ वर्षाची लेक धाय मोकलून रडत हुती...
आई.. आई.. म्हणून आभाळाकड बघून नुसतीच हाका मारत हुती...
माझी गाय आज तिच्या आई साठी हंबरडा फोडत हुती...

तवा नकळत मनात कुठेतरी मोठेपण जाणवलं...
थोडी मोठी होऊन आईला मीच आपल्या कुशीत घेतलं...
मांडीवर डोक ठेऊन तिला मायेन गोंजारलं...
जुनीच तिची अंगाई गाऊन तिला शांत निजवल..

आई किती मोठी असते.. आज मला खरी कळली...
लेकरू जस मोठ झाल .. तशी आईची माया वाढतच गेली...
दैवाची हि रीत कुणाला कधीच नाही कळली.... माझी माय आज पोरकी झाली....
आणि  माझ्याच अंगाईत माझ्या माय ला तिची आई भेटली...
- शिल्पा लिमकर 

नाती...

नाती असतात स्वच्छंद फुलपाखरासारखी... आयुष्य रंगी-बेरंगी करणारी...
नाती असतात खळखळनार्या झर्यासारखी... थेंब थेंबात सुख-दुखाचे मोती वेचणारी...

काही नाती असतात मधाळ गोडवा घेऊन येणारी...
तर काही कारल्यालाहि कडूपणा शिकवणारी... पण जितकी मुरतील तितकाच जास्त आनंद देणारी...

काही नाती असतात अगदी खळखळून हसवणारी...
आणि काही तितकंच रडवणारी... हसता रडता आपल्याला प्रत्येक क्षणी सावरणारी...

काही नाती अगदी बाल कृष्णासारखी खट्याळ..
तर काहींमध्ये साचलेला नुसता शिष्टपणाचा गाळ.. पण इतक्या भिन्नतेतहि असते एकत्र बांधलेली नाळ...

काही नाती मनात खोल घरट करून बसतात...
काही मात्र आभाळभर भरकटलेलीच असतात...सांजवेळी सगळी पुन्हा मनात एकत्र  येऊन निजतात...

काही नाती मनाशी अगदी घट्ट बांधलेली...
तर काही अगदी सहजच सुटत गेलेली.... सगळ्यांनी मिळून मायेची उब देणारी गोधडी विणलेली...

काही नाती मस्त गोंडस नावानी सजलेली...
तर काही नाव नसूनही.. गूढ अर्थ दडलेली... मनाच्या जमिनीत सगळीच खोलवर रुजलेली....

काही नाती असतात आयुष्यभर साथ देणारी...
तर काही क्षणभराची पण कायम लक्षात राहणारी... क्षण क्षण गोळा करून बांधलेली शिदोरी.. जन्मभर पुरून उरणारी...

कशीही असली तरी हि नाती असतात माणस बांधणारी...
सुख दुखाच्या क्षणी आधाराचा हात देणारी.... एका एका धाग्याने आपला विखुरलेलं आयुष्य सांधणारी....
नाती हि अशीच असतात... शब्दांच्या चौकटीत कधीही न मावणारी....

-शिल्पा लिमकर

चार ओळी....

डोळ्यातून ओघळणारा प्रत्येक अश्रू.. समोरच्याला दिसत नाही...
दिसला तरी.. प्रत्येकाला त्याचा अर्थ कळत नाही...
असे अर्थ ओळखायला.... कोणीतरी काळजा जवळचा माणूस असावा लागतो...
फक्त त्यालाच आपल्या न ओघळणार्या अश्रूंचाही  ओलावा जाणवतो...

टिंग्या साठी.....

गोड गोड पापा तुझा.. जणू साखरेचा गोळा...
घरभर पावलं टाकत.. लावलास सगळ्यांना लळा..
गोजिरवाण्या रुपात तुझ्या.. रोज दर्शन देतो माझा विठू सावळा...
सगळ घर पुन्हा एकदा लहान झालंय फक्त तुझ्याच साठी बाळा....

कुणीतरी हव असत....

Aayushyachi MAAL…….

Hatatun tutun khali padlelya motyanchya maletala pratyek mani sapdtoch ase nahi, kahi tasech rahtat... ekhadya kalokhya kopryat .. ekhadya junya kapatakhali andharat jaaun bastat...ki jithe te swatahala suddha pahu shakat nahit mag aapan taru shodhnare kon...???

Tyana shodhaycha aapan noshfal praytna karto pan... aapan tyanchyaparyant pohchu shakat nahi... Tyana shodhnyasathi adgalit agadi dhadsane ghatlela haat dekhil kanbhar lambunach jaato ani shevati tikamach parat ghyava lagto....

Punha ekda aapan ti maal gumfayla gheto.. ek ek moti agadi kaljine hatalto... Punha punha sagale moti aapan mojat asto..ugich dar veli manachi samjut kadhto... "Are.... Aapanach chuktoy kadachit mojayla..."... pan nahi... Shevati tya Adgalit gelelyanchi kami astech...

Navin tayar zaleli maal punha ekda akhand disayla lagte..Fakt dolyana....

Pan tichi lambi pahilypeksha thodi kamich aste... ani te harvalele moti disat asatat aaplyach panavlelya dolyat....

Kitihi majbut dhaga ata vaprala tarihi pahila reshmi bandh nahi julun yenar kadachit.....

Galyat ghalun Firaki kitihi avalali tari tari ti maal punha punha tutlyacha bhaas honar....

Ugachach kanthashi punha punha haat janar... manat bhiti tashich rahnar... "Hi mazi maal punha tutnar tar nahi na...!!!!" ek nakalat yenara shankecha kalokh.....

Mansachya bhavnachahi agdi asach asata.... Ekhadyashi manatalya bhavnanchi, aapulakichi premachi ani maitrichi maal aapan nakalat gumfato.. Tyana aaplyavar taklelya vishwasacha dhaga tya malela ghatt bandhun thevato....

Kalji ghavi asha aaplya mansanchi.. ti maal kadhihi tutu deu naye... Nahitar ya navin malesarkhi tichi ani aaplihi avastha houn jate...

Sambhala he moti, Tutlich chukun jar maal kadhi tar...Moti shodhayla nakki vel kadha...

Sagala aayushya ulat slat karav lagla tari chalel.. pan ek n ek moti punha tumchya padrat prat yeu dya...

Tya vyaktichya vishvasacha dhaga kadachit punha milanar nahi pan.. tine kelelya kshamechya doryat punha ekda he moti perayla suruvaat kara...

Tya vyakticha aaplyavar kharach faar prem asata...

Aapan chukalo mhanun ti ragavat nahi ani aapan tila sodun gelo tarihi ti aapli jaga kadhich sodat nahi karan aaplya parat yenyachi ti vaat pahat aste......

Kharach....

Sambhala asha tumchya aavadtya malela...

Kadhihi visktu deu naka tya vyaktichya niragas god bhavanana...