सकाळी सकाळीच आज… दोघांचं काहीतरी बिनसलं होतं…
काही झालं तरी बोलायचं नाही… दोघांनी त्याच वेळी ठरवलं होतं…
गुपचूप पणे दोघांनीही… आपापली कामं आवरून घेतली…
कधी न्हवे ते आज… तिचीही सगळी कामं अगदी वेळेत आवरली…
रोजचीच त्याची होती सवय… पण आज किल्ली विसरला नाही…
तीही मग गाडीवर बसताना… ओड्नी सावरायला विसरली नाही… :)
रोजच्याच फास्ट स्पीडने… त्याने आजही गाडी चालवली…
घाबरली होती नेहमीसारखी… पण एकदाही त्याला हळू चालव नाही म्हणाली…
तिला ऑफिसच्या दारात सोडून… तो तसाच पुढे निघून गेला…
आज चक्क गप्पा न मारता तिनेही… त्याला नुसताच Bye केला…
न्हवतंच लक्ष दोघांचंही… ऑफिसच्या कुठल्याही कामात…
दोघांचा डबाही घ्यायचा विसरली होती… ती रागाच्या भरात…
रोजचे दिवसभरात १० calls… पण आज कुणीच call केला नाही…
एकमेकांच्या Call ची… साधी वाट सुद्धा पाहिली नाही…
मैत्रिणीसोबत तिचा दिवस… वरवर तरी मजेत गेला…
काहीही न घडल्यासारखा तोही… मित्रांच्यात नेहमीसारखा मिसळला…
क्षणाक्षणाला दोघांचाही राग… कणाकणाने वाढत होता…
त्याच्या मते ती 'हट्टी'… आणि तिच्या नजरेत तोच चुकीचा होता…
संध्याकाळी निघताना… तिने फक्त मिसकॉल दिला…
नेहमीसारखा लेट न होता… तोही अगदी वेळेवर पोहोचला…
परतीचा प्रवासही आज… एकही शब्द न बोलता झाला…
लग्नानंतर प्रथमच… त्यांचा दिवस असा अबोल्यात गेला…
मग कामाच्या नावाखाली… त्याने laptop मध्ये तोंड खुपसलं…
आणि तिला busy व्हायला… स्वयंपाकाच कारण सापडलं…
रागारागात तिने… जमेल तेवढेच जेवण करून ठेवले…
रोजच्यापेक्षा थोडं लवकरच… आज दोघे जेवायला बसले…
न मागताच सगळं काही… ती त्याच्या पुढयात देत होती…
अन त्याची नजर मात्र… TV वर Match पाहण्यात गुंतली होती…
जेवता जेवता अचानक… त्याला जोरात ठसका लागला…
राग बीग सगळा तिचा… क्षणात कुठल्या कुठे पळाला…
काय करावं काय नको… काहीच सुचेनासं झालं तिला…
राहिला होता घ्यायचा नेमका… दोघांचाही पाण्याचा पेला…
रुसवा फुगवा सगळं विसरून… ती त्याच्या जवळ गेली…
पाणी देऊ कि आणखी काही… भरल्या डोळ्यांनी विचारू लागली…
तिचा केविलवाणा चेहरा पाहून… त्याचा ठसका आपोआप शांत झाला…
उरला सुरला रागही… तो तिच्यासाठी विसरून गेला…
न राहवून अलगद… ती त्याला जाऊन बिलगली…
सकाळपासून हरवलेली त्याची सखी… पुन्हा त्याच्या कुशीत परतली…
हसू येत होत त्याचं त्यालाच… तिच्या केसांत हात फिरवत म्हणाला…
अग वेडे क्षणभर तरी सांभाळायचं होतंस तुझ्या खोट्या रागाला…
त्याला लागलेल्या एका ठसक्याने… सगळं चित्र क्षणात पालटलं…
नवरा-बायकोच्या नात्यातलं निरागस प्रेम… त्या दोघांना आज नव्याने जाणवलं…
परत नाही करायचा असा वेडेपणा… दोघांनीही पक्कं प्रॉमिस केलंय…
तिची अखंड बडबड आणि त्याचं न कंटाळता ऐकून घेणं… आता पुन्हा एकदा सुरु झालंय…
-टिंग्याची आई
काही झालं तरी बोलायचं नाही… दोघांनी त्याच वेळी ठरवलं होतं…
गुपचूप पणे दोघांनीही… आपापली कामं आवरून घेतली…
कधी न्हवे ते आज… तिचीही सगळी कामं अगदी वेळेत आवरली…
रोजचीच त्याची होती सवय… पण आज किल्ली विसरला नाही…
तीही मग गाडीवर बसताना… ओड्नी सावरायला विसरली नाही… :)
रोजच्याच फास्ट स्पीडने… त्याने आजही गाडी चालवली…
घाबरली होती नेहमीसारखी… पण एकदाही त्याला हळू चालव नाही म्हणाली…
तिला ऑफिसच्या दारात सोडून… तो तसाच पुढे निघून गेला…
आज चक्क गप्पा न मारता तिनेही… त्याला नुसताच Bye केला…
न्हवतंच लक्ष दोघांचंही… ऑफिसच्या कुठल्याही कामात…
दोघांचा डबाही घ्यायचा विसरली होती… ती रागाच्या भरात…
रोजचे दिवसभरात १० calls… पण आज कुणीच call केला नाही…
एकमेकांच्या Call ची… साधी वाट सुद्धा पाहिली नाही…
मैत्रिणीसोबत तिचा दिवस… वरवर तरी मजेत गेला…
काहीही न घडल्यासारखा तोही… मित्रांच्यात नेहमीसारखा मिसळला…
क्षणाक्षणाला दोघांचाही राग… कणाकणाने वाढत होता…
त्याच्या मते ती 'हट्टी'… आणि तिच्या नजरेत तोच चुकीचा होता…
संध्याकाळी निघताना… तिने फक्त मिसकॉल दिला…
नेहमीसारखा लेट न होता… तोही अगदी वेळेवर पोहोचला…
परतीचा प्रवासही आज… एकही शब्द न बोलता झाला…
लग्नानंतर प्रथमच… त्यांचा दिवस असा अबोल्यात गेला…
मग कामाच्या नावाखाली… त्याने laptop मध्ये तोंड खुपसलं…
आणि तिला busy व्हायला… स्वयंपाकाच कारण सापडलं…
रागारागात तिने… जमेल तेवढेच जेवण करून ठेवले…
रोजच्यापेक्षा थोडं लवकरच… आज दोघे जेवायला बसले…
न मागताच सगळं काही… ती त्याच्या पुढयात देत होती…
अन त्याची नजर मात्र… TV वर Match पाहण्यात गुंतली होती…
जेवता जेवता अचानक… त्याला जोरात ठसका लागला…
राग बीग सगळा तिचा… क्षणात कुठल्या कुठे पळाला…
काय करावं काय नको… काहीच सुचेनासं झालं तिला…
राहिला होता घ्यायचा नेमका… दोघांचाही पाण्याचा पेला…
रुसवा फुगवा सगळं विसरून… ती त्याच्या जवळ गेली…
पाणी देऊ कि आणखी काही… भरल्या डोळ्यांनी विचारू लागली…
तिचा केविलवाणा चेहरा पाहून… त्याचा ठसका आपोआप शांत झाला…
उरला सुरला रागही… तो तिच्यासाठी विसरून गेला…
न राहवून अलगद… ती त्याला जाऊन बिलगली…
सकाळपासून हरवलेली त्याची सखी… पुन्हा त्याच्या कुशीत परतली…
हसू येत होत त्याचं त्यालाच… तिच्या केसांत हात फिरवत म्हणाला…
अग वेडे क्षणभर तरी सांभाळायचं होतंस तुझ्या खोट्या रागाला…
त्याला लागलेल्या एका ठसक्याने… सगळं चित्र क्षणात पालटलं…
नवरा-बायकोच्या नात्यातलं निरागस प्रेम… त्या दोघांना आज नव्याने जाणवलं…
परत नाही करायचा असा वेडेपणा… दोघांनीही पक्कं प्रॉमिस केलंय…
तिची अखंड बडबड आणि त्याचं न कंटाळता ऐकून घेणं… आता पुन्हा एकदा सुरु झालंय…
-टिंग्याची आई





Ohh... U have wriiten it so close aw if u were with us...:-P
ReplyDeletehehehe.... :)
ReplyDeletethis is a really Dearest comment....
Needless to say... Thank you so much... :)
its nice written but must be practically executed alwayz then only the purpose solved.................once again very nicely written ..........:)
ReplyDeletejara avghad comment dilit kaka... pan asu det.. :) mandal abhari ahe.. :P
ReplyDeletemastch!
ReplyDeleteThankoo Prajakta Madam.... :) still waiting for your next poem... :P
ReplyDelete