आमच्या महिला मंडळात एक पोरगी आहे… तिच्या घरी कामाला एक मावशी आहेत… २४ hr तिच्याकडेच राहतात, काम वगैरे सगळ त्याच बघतात आणि तिच्या मुलीची काळजी पण घेतात… परवा त्या गावी गेल्या सुट्टीला आणि यायचा पत्ताच नहि… तिला आणि तिच्या नवऱ्याला सगळ संभाळण नक्कीच कठीण जात होतं… जेव्हा आई बाबा दोघेही Working असतात तेव्हा प्रॉब्लेम तर होतोच असा अचानक मावशी निघून गेल्यावर…. त्या दोघांनी कसं manage केलं असेल त्यांनाच ठाऊक….
तर तिच्या नवऱ्याने सहज यावर कविता मागितली माझ्याकडून आणि नाही देईन तर टिंग्याची आई म्हणावी…. ;) म्हणून हि कविता अशा सगळ्या आई-बाबांसाठी… :)
आमच्या पिल्लासोबत घराची काळजी… आमची मावशीच तर घ्यायची…
ती घरी असताना… माझी बायको पण निवांत असायची…
धुणं-भांडी, स्वैपाक-पाणी… सगळं काही तीच तर करत असे…
माझी लाडकी छकुलीपण… तिच्यासोबत खूप छान रमत असे…
घरी म्हणून गेली परवा… आणि परत ती आलीच नाही…
पन्नास निरोप पाठवून पाहिले… पण तिचा काहीच पत्ता नाही…
कळेच ना आम्हाला नक्की काय झालंय Wrong… ज्यामुळे या मावशीने मारलीये टांग… :)
पण…
कधी तिची सुट्टी तर कधी माझी असं किती दिवस चालायचं
ऑफिस आपल्या बापाचं असल्यासारखं आणखी किती दिवस वागायचं
रोज उठून ऑफिसला जायचो सगळं त्या मावशीवर सोडून
अवघड झालंय निवांत बसणं सुद्धा… जेव्हा कामं येतात एकमेकाला जोडून
आता पिल्लू आणि घरची कामं आम्ही दोघं मिळून आवरतोय
त्रास तर होतोच आहे पण खूप एन्जॉय सुद्धा करतोय
तरीही प्रश्न पडतोय न संपणारी कामाची पाहून रांग… का बरं मावशीने मारलीये टांग… :(
एक काम आवरतंय एवढ्यात… पिल्लू दुसरं विस्कटून ठेवतंय…
आई कामात बिझी असताना… नेमकं कुठतरी धडपडतंय…
विस्कटलेल्या घरासोबत… जमेल तसं पिल्लालाही ती सांभाळते आहे…
नवरा न्हवे तर एक मित्र बनून… तिला साथ द्यायचा माझा प्रयत्न आहे…
दिवसभराच्या कामाने कंटाळली… तरी तिच्या चेहऱ्यावर छान स्माईल असते…
एखादं काम एक्स्ट्रा करायची… मला उगीचचं प्रेरणा मिळते…
पार अवतार झाला असला तरी तिचा तो गोड प्रश्न… मी कशी दिसतेय सांग…?
तेव्हा वाटतं बर झालं मावशीने मारलीये टांग… ;)
पुन्हा पुन्हा जाणवतंय…. आपण किती Dependent होत गेलोय….
भविष्य भक्कम करायच्या नादात…. पाया मात्र दुबळा करून ठेवतोय….
नातवासाठीची आजीची माया…. अशी पैशात विकत घेता येत नाही….
पगार वेळेवर नाही मिळाला…. तर मावशी काम सुद्धा करत नाही….
आई-बाबांना वेळ नाही म्हणून…. पिल्लं दुसऱ्याच्या छायेखाली वाढतात….
संध्याकाळी डबडबलेले चिमणे डोळे…. आईची वाट पाहतात….
ठरवलंय आता आई-बाबाने…. पिल्लासोबत घराची काळजी घ्यायची….
पिल्ला बरोबर आपणही घडायचं…. हि परीक्षा मिळून पार पाडायची….
ही जबाबदारी उचलायचा दोघांनी बांधलाय चंग….
काळजी नाही आता जरी मावशीने कायमची मारली टांग…. :)
- टिंग्याची आई
तर तिच्या नवऱ्याने सहज यावर कविता मागितली माझ्याकडून आणि नाही देईन तर टिंग्याची आई म्हणावी…. ;) म्हणून हि कविता अशा सगळ्या आई-बाबांसाठी… :)
ती घरी असताना… माझी बायको पण निवांत असायची…
धुणं-भांडी, स्वैपाक-पाणी… सगळं काही तीच तर करत असे…
माझी लाडकी छकुलीपण… तिच्यासोबत खूप छान रमत असे…
घरी म्हणून गेली परवा… आणि परत ती आलीच नाही…
पन्नास निरोप पाठवून पाहिले… पण तिचा काहीच पत्ता नाही…
कळेच ना आम्हाला नक्की काय झालंय Wrong… ज्यामुळे या मावशीने मारलीये टांग… :)
पण…
कधी तिची सुट्टी तर कधी माझी असं किती दिवस चालायचं
ऑफिस आपल्या बापाचं असल्यासारखं आणखी किती दिवस वागायचं
रोज उठून ऑफिसला जायचो सगळं त्या मावशीवर सोडून
अवघड झालंय निवांत बसणं सुद्धा… जेव्हा कामं येतात एकमेकाला जोडून
आता पिल्लू आणि घरची कामं आम्ही दोघं मिळून आवरतोय
त्रास तर होतोच आहे पण खूप एन्जॉय सुद्धा करतोय
तरीही प्रश्न पडतोय न संपणारी कामाची पाहून रांग… का बरं मावशीने मारलीये टांग… :(
एक काम आवरतंय एवढ्यात… पिल्लू दुसरं विस्कटून ठेवतंय…
आई कामात बिझी असताना… नेमकं कुठतरी धडपडतंय…
विस्कटलेल्या घरासोबत… जमेल तसं पिल्लालाही ती सांभाळते आहे…
नवरा न्हवे तर एक मित्र बनून… तिला साथ द्यायचा माझा प्रयत्न आहे…
दिवसभराच्या कामाने कंटाळली… तरी तिच्या चेहऱ्यावर छान स्माईल असते…
एखादं काम एक्स्ट्रा करायची… मला उगीचचं प्रेरणा मिळते…
पार अवतार झाला असला तरी तिचा तो गोड प्रश्न… मी कशी दिसतेय सांग…?
तेव्हा वाटतं बर झालं मावशीने मारलीये टांग… ;)
पुन्हा पुन्हा जाणवतंय…. आपण किती Dependent होत गेलोय….
भविष्य भक्कम करायच्या नादात…. पाया मात्र दुबळा करून ठेवतोय….
नातवासाठीची आजीची माया…. अशी पैशात विकत घेता येत नाही….
पगार वेळेवर नाही मिळाला…. तर मावशी काम सुद्धा करत नाही….
आई-बाबांना वेळ नाही म्हणून…. पिल्लं दुसऱ्याच्या छायेखाली वाढतात….
संध्याकाळी डबडबलेले चिमणे डोळे…. आईची वाट पाहतात….
ठरवलंय आता आई-बाबाने…. पिल्लासोबत घराची काळजी घ्यायची….
पिल्ला बरोबर आपणही घडायचं…. हि परीक्षा मिळून पार पाडायची….
ही जबाबदारी उचलायचा दोघांनी बांधलाय चंग….
काळजी नाही आता जरी मावशीने कायमची मारली टांग…. :)
No comments:
Post a Comment