माझ्यातली थोडीशी "मी"… जर तुला देता असती…
पुढच्याच क्षणी ओंजळ तुझी ओसंडून वाहिली असती…. :)
थेंबभर समाधान… दोघांच्याही डोळ्यांतून सांडलं असतं….
आजवर जपलेलं आपलं नात… एकदा मनापासून हसलं असतं….
मलाही लाभलं असतं समाधान… क्षणभर का होईना तुझी साथ दिल्याचं…
एकमेकांना घातलेली शपथ… आजही न मोडल्याच…
मीच आहे असं समजून… काळजाच्या अगदी जवळ ठेवलं असतंस…
तुझ्या श्वासातला एक श्वास बनवून… मला जीवापाड जपलं असतंस…
कौतुकाने ठेवलं असतंस… नजरेसमोर प्रत्येक क्षणी…
एक एक आठवण जिवंत होऊन… भूर उडून गेलं असतं पापण्यामधलं पाणी…
ठाऊक आहे मला… सगळ अगदी अस्सच केलं असतंस…
दोघांमधलं अंतर… थोडंसुद्धा जाणवू दिलं नसतंस…
वाईट एवढंच वाटतं… प्रत्यक्षात असं काहीच करता येत नाही…
पुढे गेलेल्या प्रत्येकाला… परत फिरून येता येतच असं नाही…
मायेच्या माणसाला… आठवणीशीवाय दुसर काहीच देता येत नाही…
इथे प्रत्येक "का…?" ला… उत्तर मिळतच असं नाही….
म्हणूनच आज ठरवलंय… बाकी काही नाही पण थोडासा वेळ तुला द्यायचा….
त्या निरागस भेटीतला प्रत्येक क्षण… मनाच्या कूपीत सांभाळून ठेवायचा… :)
- शिल्पा
This is awesomest ... So touchy ... And biggest compliment for the person.... :-)
ReplyDelete