पानगळ सुरु झालीये…

जुने मित्र… जुन्या आठवणी….
का कुणास ठाऊक…. आता सगळ्यांनाच नको वाटायला लागलंय….
मित्रांचं असनही कधी कधी मित्रांनाच खुपायला लागलंय……
मित्रत्वाच्या विश्वासाची साउली हळू हळू विरळ होत चाललीये……
कुठेतरी जाणवतंय… मैत्रीची पानगळ सुरु झालीये…

आपली परकी सगळीच नाती…
जितकी जवळची तितकीच नकोशी वाटू लागली आहेत…
गळ्याभोवतीचे मायेचे हातच… पाठीत खंजीर खुपसत आहेत…
कधी काळी घट्ट विणलेली ही वीण… हळू हळू सुटत चाललीए…
दुरावलेलं मन म्हणतंय…. नात्यामधेही पानगळ सुरु झालीये…

पडणार्याला सावरणारा हात…
आजकाल अगदीच दुर्मिळ होत चाललाय…
या स्वार्थी दुनियेच्या पाशात प्रत्येकजण गुरफटत चाललाय…
माणसा-माणसातली ओढ… जरा कमी होत चाललीये…
पावलो पावली जाणवतंय… माणुसकीची पानगळ सुरु झालीये…

प्रेमात घेतल्या जाणाऱ्या आणा-भाका…
आता कोणासाठीही इतक्या Matter करत नाहीत….
साता-जन्माच्या शपथा…. आता इथे कोणालाच रुचत नाहीत…
कोणाच्याही प्रेमाविना जगायची… लोकांना सवय होत चाललीये…
क्षणा क्षणाला जाणवतंय…. प्रीतीची पानगळ सुरु झालीये…

आईची माया… बाबाचं प्रेम…
आजच्या या career oriented जगात कुठेतरी हरवत चाललंय…
या मायेविना त्यांच चिमणं बाळ दिशाहीन भरकटत निघालंय…
म्हातारी आई सुद्धा तिच्या पोटच्या लेकरांना आज जड झालीये…
तिच्या डोळ्यातलं पाणी म्हणतंय… माया-ममतेची पानगळ सुरु झालीये…

एक एक करून हि सगळी पान गळतील…
तेव्हाच तर तिथे एखादी नवी पालवी येईल…
नव्या कोऱ्या पालाविसोबत एक नवी आशा जन्म घेईल…
कित्येक व्याकूळ जीवांची प्रार्थना… आत्ता कुठे बाप्पाने ऐकलीए…
एका नव्या विश्वाची निर्मिती करायलाच कदाचित…. बाप्पानेच ही पानगळ सुरु केलीये…….

- टिंग्याची आई
Inspiration :- सध्या सुरु असलेली खऱ्याखुऱ्या पानांची पानगळ… :)