एकाने घर विस्कटलं… दुसऱ्याने हवं आवरायला…
एकाला रडू आलं… तर दुसऱ्याने कुशीत घ्यावं…
कधी तू माझे बाबा… तर कधी मी तुझी आई व्हावं…
भरती ओहोटी दोन्ही… तितक्याच सामर्थ्याने झेलावी…
झेपावणारी प्रत्येक लाट… किनाऱ्याला अलगद येउन भिडावी…
वाटेल कधीतरी अगदीच कोरड्या वाळवंटासारखं
सुखही पाठशिवणीचा खेळ खेळेल… एका फसव्या मृगजळासारखं…
आपणच देऊ एकमेकांना… प्रेमाची शांत साउली…
अखंड गारवा असू द्यावा… आपल्या या मायेच्या राउळी…
दाटून आलंच कधी आभाळ… तर एकमेकाला धीर द्यावा…
बेधुंद कोसळणाऱ्या पावसातही… तुझा हात हाती हवा…
संतापला एक तर… दुसऱ्याने राग घालवायला हवा…
कोसळणाऱ्या जोडीदाराला… खंबीर होऊन आधार द्यायला हवा…
प्रेमाचा प्रत्येक क्षण… दोघांनीही मनाच्या कुपीत जपावा…
तू माझ्या अन मी तुझ्या श्वासातला… एक अखंड श्वास व्हावा…
तुझ्याच मिठीत माझं… एक एक स्वप्न पूर्ण झालंय…
कोटी आभार त्या बाप्पाचे… ज्याने सौभाग्याचं हे दान मला दिलंय…
दृष्ट लागण्या जोगे सारे… गालबोटही कुठे नसे….
जग दोघांचे असे वसवू कि…. स्वर्ग त्यापुढे फिका पडे….
देशील ना रे साथ सख्या…. :)
- टिंग्याची आई
Specially Dedicated to my Dearest friend.... :)
ReplyDeleteOhh .... I thought something else Shilaja :)
Delete