आज तू येणार होतीस…

एक जूनी आठवण आहे… मनात खोलवर साठवून ठेवलेली… एक रेशीमगाठ मनापासून बांधलेली…. 
एका मैत्रिणीवर निखळ प्रेम करणारी मैत्रीण म्हणतेय…. 
 
आज तू येणार होतीस… दिवस माझ्या चांगलाच लक्षात होता…
सकाळपासून छतावरचा कावळाही… तू येणार असल्याचं सांगत होता…

उगीचच मनाला वाटत होतं… निदान आज तरी नक्की येशील… 
सगळी बंधन स्वतः तोडून… धावत येऊन मला मिठी मारशील… 

पण माझ्या आजूबाजूच्या सर्वांना… अगदी न विसरता भेटलीस… 
जाता जाता मला साधी… हाक सुद्धा नाही मारलीस… 

काही नाही ग… 
फक्त तुझ्या चेहऱ्यावर ओसंडून वाहणारा आनंद पहायचा होता… 
नकळत ऐकू आलेल्या तुझ्या आवाजात… मी तो आधीच अनुभवला होता… 

मी अजूनही तशीच आहे ग… जणू कवितेच्या वहीत लपलेलं पान…
फांदीपासून वेगळं केलंस… तरी अजूनही जपून ठेवलयस छान… 

कधी आठवण आलीच तर… ते पान पालटून पाहतेस का ग?
कोपर्यावर साचलेला एक थेंब… कुणी पहायच्या आधी मागे सारतेस का ग?

खर सांगू… आज इतकंस खास काहीच नाही वाटलं… 
यावेळीही न भेटताच गेलीस… पण नेहमीइतकं वाईटही नाही वाटलं… 

तुझ्यासाठी पाहिलेलं प्रत्येक स्वप्न… आज सत्यात उतरत होत… 
तुला तुझ्या हक्काचा आनंद… आणि मला त्याचंच समाधान मिळत होतं…

भरल्या डोळ्यांनी अन हसर्या ओठांनी… माझी तुळस नेहमीच तुझी वाट पाहिल… 
आज ना उद्या क्षणभर का होईना… तुझं मन या साउलीत पुन्हा एकदा विसावा घेईल… 

- टिंग्याची आई