प्रत्येक सॉफ्टवेयर इंजिनियर ची व्यथा म्हणायला हरकत नाही असा विषय…. :)
आजूबाजूच्या मंडळींच्या अनुभवावरून….
आजकाल रोज एखादा मित्र पेपर टाकतोय….
भलं मोठ्ठ Package मिळाल्याचं सांगतोय….
ऐकलं असं काही कि डोकं वाईट फिरत….
हजार प्रश्नांचं वटवाघूळ डोक्यात फडफडत….
Naukari, Monster चा ज्वर पुन्हा एकदा चढतो….
Resume अपडेट करायचा इंटरेस्ट भलताच वाढतो….
चार दिवस चालतात नखरे गाडी पुन्हा रुळावर येते….
११-११ तास काम करायची सवयही परत लागते….
आणखी किती दिवस चालायचं याचाच विचार करतोय…. मीही पेपर टाकावा म्हणतोय….
इथे प्रोजेक्टमध्ये सदानकदा आग लागलेली असते….
कितीही issues असेनात Deadline meet करावीच लागते….
रात्रीचे १० वाजो वा ११ आम्ही कामच करत असतो….
प्रत्येक विकेंड सुद्धा हल्ली ऑफिसमध्येच जातो….
एवढं करून सुद्धा appraisal मध्ये तेच रडगाणं….
मिळालेलं फालतू रेटिंग बघून पुन्हा पुन्हा Frustrate होणं….
सोडून दे आता हे सगळं दरवेळी स्वतःला सांगतोय…. मीही पेपर टाकावा म्हणतोय….
वाढत्या टेन्शनसोबत आमचा पगार काही वाढत नाही….
मनाला हवी तेव्हा साधी सुट्टी सुद्धा मिळत नाही….
रेटिंगची वाटच आहे मग promotion तर लांबच राहिलेलं….
Onsite चं विचारावं तर manager चं तोंड वाकडं झालेलं….
बरीच स्वप्न आहेत डोळ्यात.. पूर्ण होतील असं दिसत नाही….
हरवून जातील हळू हळू.. पुन्हा पहावी तर तशी झोपसुद्धा लागत नाही….
सगळं ठीक होईल उगाच स्वतःला समजावतोय…. बस झालं…. आता मीही पेपर टाकावा म्हणतोय….
खूप विचार केला.. शेवटी eSep एकदाचं file केलं….
हातात दुसरी ऑफर नसताना.. एवढं मोठ्ठ धाडस केलं….
हा हा म्हणता बातमी.. जणू वाऱ्यासारखी पसरत गेली….
PM, DM, Onsite, Manager… सगळ्यांना सरसकट जाग आली….
इतके वर्ष जाणवलं नाही.. आणि अचानक माझी किंमत कळली कशी….?
कालपर्यंत वाकडी होणारी तोंडं…. आज इतकी सरळ झाली कशी….?
मी खरंच Valuable Resource आहे.. म्हणे आत्ता ह्यांना पटलंय….
onsite, Hike, Promotion.. रोज नवं ताट समोर येऊ लागलंय….
म्हणून पुन्हा विचारात पडलोय…. या सगळ्यात किती बर तथ्य आहे….?
नुसतंच राजीनाम्याच भूत…. कि खरंच एक हवं असलेलं सत्य आहे….?
या फुटकळ प्रलोभनांना बळी पडावं.. कि तडक इथून निघावं….? आता हाच विचार करतोय….
टाकलेला पेपर मागे घ्यावा कि नको…. सध्या हेच मी ठरवतोय….
-टिंग्याची आई
हे सगळ लिहिताना माझीही अशीच काहीशी अवस्था होती… पण अजून तरी पेपर टाकलेला नाहीये… :)
आजूबाजूच्या मंडळींच्या अनुभवावरून….
भलं मोठ्ठ Package मिळाल्याचं सांगतोय….
ऐकलं असं काही कि डोकं वाईट फिरत….
हजार प्रश्नांचं वटवाघूळ डोक्यात फडफडत….
Naukari, Monster चा ज्वर पुन्हा एकदा चढतो….
Resume अपडेट करायचा इंटरेस्ट भलताच वाढतो….
चार दिवस चालतात नखरे गाडी पुन्हा रुळावर येते….
११-११ तास काम करायची सवयही परत लागते….
आणखी किती दिवस चालायचं याचाच विचार करतोय…. मीही पेपर टाकावा म्हणतोय….
कितीही issues असेनात Deadline meet करावीच लागते….
रात्रीचे १० वाजो वा ११ आम्ही कामच करत असतो….
प्रत्येक विकेंड सुद्धा हल्ली ऑफिसमध्येच जातो….
एवढं करून सुद्धा appraisal मध्ये तेच रडगाणं….
मिळालेलं फालतू रेटिंग बघून पुन्हा पुन्हा Frustrate होणं….
सोडून दे आता हे सगळं दरवेळी स्वतःला सांगतोय…. मीही पेपर टाकावा म्हणतोय….
मनाला हवी तेव्हा साधी सुट्टी सुद्धा मिळत नाही….
रेटिंगची वाटच आहे मग promotion तर लांबच राहिलेलं….
Onsite चं विचारावं तर manager चं तोंड वाकडं झालेलं….
बरीच स्वप्न आहेत डोळ्यात.. पूर्ण होतील असं दिसत नाही….
हरवून जातील हळू हळू.. पुन्हा पहावी तर तशी झोपसुद्धा लागत नाही….
सगळं ठीक होईल उगाच स्वतःला समजावतोय…. बस झालं…. आता मीही पेपर टाकावा म्हणतोय….
हातात दुसरी ऑफर नसताना.. एवढं मोठ्ठ धाडस केलं….
हा हा म्हणता बातमी.. जणू वाऱ्यासारखी पसरत गेली….
PM, DM, Onsite, Manager… सगळ्यांना सरसकट जाग आली….
इतके वर्ष जाणवलं नाही.. आणि अचानक माझी किंमत कळली कशी….?
कालपर्यंत वाकडी होणारी तोंडं…. आज इतकी सरळ झाली कशी….?
मी खरंच Valuable Resource आहे.. म्हणे आत्ता ह्यांना पटलंय….
onsite, Hike, Promotion.. रोज नवं ताट समोर येऊ लागलंय….
म्हणून पुन्हा विचारात पडलोय…. या सगळ्यात किती बर तथ्य आहे….?
नुसतंच राजीनाम्याच भूत…. कि खरंच एक हवं असलेलं सत्य आहे….?
या फुटकळ प्रलोभनांना बळी पडावं.. कि तडक इथून निघावं….? आता हाच विचार करतोय….
टाकलेला पेपर मागे घ्यावा कि नको…. सध्या हेच मी ठरवतोय….
-टिंग्याची आई
हे सगळ लिहिताना माझीही अशीच काहीशी अवस्था होती… पण अजून तरी पेपर टाकलेला नाहीये… :)
No comments:
Post a Comment