Poem Testing... :)

परवा अवेळी पाऊस दाटून आलाय ही कविता एका टेस्टिंग मध्ये असलेल्या मित्राला वाचायला दिली….  तेव्हाची ही सगळी मज्जा…. :)

आहे एक मित्र माझा… software testing करतो…
code मधली एक न एक error… अगदी शोधून शोधून काढतो…
सहज म्हणून एकदा मी… त्याला माझीच कविता वाचायला दिली…
वाचा आता पुढे… त्याने कशी  कवितेची टेस्टिंग केली… :)

बर्याच ओळी आहेत ग… जिथे शब्द होत नाहीत Match…
लावत नाहीस का कधी… एखादा सिम्पल Try and Catch…
present मध्ये असतेस… तर कधी दिसतो past tense…
अचानक कसं बर चेंज करतेस… थोडा तरी ठेव sense…
किती ठिकाणी दिसतंय… नुसतंच तुझं Imagination…
सजेस्ट करावसं वाटतंय… बऱ्याच ठिकाणी Modification…
सगळंच कसं हवेत आहे… कशाचा काहीच नाहीये Proof…
प्रत्येक ओळ कशी एकदम… असावी प्रॉपर foolproof…
एखादी ओळ मस्त जमलीये… उरलेली आहे Okay Okay…
३-४ errors log केलेत… बाकी nothing to say…. :)

थक्क झाले ऐकून… काय बोलू काहीच सुचेना…
कविता लिहिलीये कि Code… माझं मलाच कळेना… :)

एवढंच सांगावंसं वाटतंय…. 
मित्रा, तुझ्या सगळ्या टीका मान्य… पुन्हा नक्की लक्षात ठेवीन…
सगळे points लक्षात ठेवून… एक एक ओळ लिहीन…
पण… 
कविता आहे रे ती… तिला कविता म्हणून वाचावी…
Intelligent डोक्याने न्हवे… ती आपल्या मनाच्या डोळ्यांनी पहावी…
कवितेला कधी… काळ अन वेळेचं बंधन नसतं…
कवीने मनातलं सहजपणे… तुमच्यासमोर मांडलेलं असतं…
कविता म्हणजे गोड स्वप्न… वाचून कधी रडावं कधी हसावं…
 क्षणभर डोळे मिटून… ते आपणही आपलंस करावं…
कविता म्हणजे संवाद… कवी आणि वाचकांच्या मनांचा…
कधी दूरवर साथ देईल… तर कधी फक्त काही क्षणांचा…
कवितेकडे कोणताही… proof कधी मागायचा नसतो…
धरतीवर उतरलेला चंद्र वा सुर्य… सहज accept करायचो असतो…
कविता कधी पटते काधी नाही… नाहीच पटली तर सोडून द्यावी…
अगदीच काळजाला भिडलीच… तर पुन्हा पुन्हा वाचून आपलीशी करावी…
म्हणून सांगते मित्रा,
जरा डोकं बाजूला ठेऊन… तीच कविता पुन्हा एकदा वाचून बघ…
शब्दांचे चार टपोरे थेंब… तुझ्या कोरड्या मनावर झेलून बघ… :)

- टिंग्याची आई
कशी वाटली कविता टेस्टिंग? :)