एक गोष्ट "त्या"ची आणि "ती"ची…

बऱ्याच दिवसांनी आज दोघेही खूप खुश होते… त्याला ऑफिसमध्ये Promotion मिळालं होत आणि तिने घरी आईला त्याच्या बद्दल सांगितलं होतं…

तो : काय झालंय राणी सरकार आज भलत्याच खुश दिसताय…
मघापासून सारख्या गालातल्या गालात हसताय…
ती : होय राजे… आज खास कारणच तसं आहे…
आज आईला तिच्या जावईबापूंच नाव कळवलं आहे… :)

तो : कोण बर आहे हा नशीबवान प्राणी?
आम्हाला पण त्याचं नाव सांगेल का आमची राणी?
ती : (थोडी चिडूनच) पुरे झाली थट्टा… आजचा दिवस Celebrate करायचा का?
ऑफिसला दांडी मारून एक मस्त Bike Ride करायची का?

त्याला भारी हौस होती बाईक चालवायची… तिला मागे बसवून जग जिंकल्याचा आव आणत मिरवायची… त्या दिवशीही दोघे निघाले बाईक राईडला पहिल्यांदाच तिच्या सांगण्यावरून… :)

तो : कसा ग खेळतोय तुझ्या केसांशी हा खट्याळ वारा…
आपल्याच आनंदात चिंब झालाय जणू आसमंत सारा…
ती : (मिठी थोडी जास्त घट्ट करून)
तुझ्या या आनंदात मलाही आज चिंब भिजायचंय…
संसाराचं गुलाबी स्वप्न… तुझ्या प्रेमानेच रंगवायचंय…

सुराला सूर जुळवत दोघेही निघाले होते… गाडीचं स्पीड आज तिलाही जास्त वाटलं नाही… नेहमीसारखी हळू चालवायला ती ओरडली देखील नाही…समाधानाच्या नशेत दोघेही बेधुंद झाले होते… अगदी आकंठ बुडाले होते…
बोलता बोलता सहज त्याने हेल्मेट काढून तिच्याकडे दिले… फील घ्यायचाय थोडा एवढेच कारण सांगितले… जास्त काही न विचारता तिनेही मग ते स्वतः घातले अन पुन्हा दोघे स्वप्नांच्या दुनियेत हरवले…
पुढच्याच क्षणी अचानक काहीतरी झालं… जणू सगळ काही त्या एका क्षणात हरवलं… स्वप्नांचा बंगला खळकन तुटून पडला… एका भयंकर Accident ने सगळाच खेळ संपवला… तिला एकटीला मागे ठेऊन तो देवाघरी निघून गेला…
हॉस्पिटलमध्ये शुद्ध आल्यावर तिला सगळ चित्र स्पष्ट झालं… तिला हेल्मेट घालायला लावून त्याला कोणता फील घ्यायचा होता हे क्षणात कळून चुकलं…

ती : फक्त एकदाच सख्या माझ्यावर विश्वास ठेवायला हवा होतास… 
त्या क्षणी माझा हात एकदा हातात घ्यायला हवा होतास… 
माझा जीव वाचवून कदाचित तुला समाधान मिळालं असेल… 
कदाचित माझ हे दुख तेव्हा तुला लक्षात आलं नसेल… 

ती : जाणवलं होत आधीच पण मला कळू दिलं नाहीस… 
एकट्यानेच झेललस संकट… मला झळ सुद्धा लागू दिली नाहीस… 
इतकं प्रेम केलंस… मग एकटीला असा सोडून का गेलास?
ठाऊक होत ना तूच माझा आधार… तरीही हिरावून का बर नेलास?

ती : तुला कळल नाही… पण माझ्या बाप्पाने माझ्यावर कृपा केली… 
तुला पाहू शकले नसते पुन्हा… म्हणून त्याने हि दृष्टीच काढून घेतली… :)
तुलाच पाहून मिटले होते हे डोळे… आता दुसर काहीच पाहू शकत नाहीत… 
साठवलेलं तुझ प्रतिबिंब… हरवू नये म्हणून अश्रू सुद्धा ढळत नाहीत… 

पुन्हा तीच : आता फक्त वाट पाहतेय… या देहाचा प्रवास संपायची… 
पुन्हा एकदा तुझ्याशीच… कायमचं एकरूप व्हायची… 

- टिंग्याची आई