Thursday, August 1, 2013

ButterFly.. Tingya's first poem... :)

टिंग्या आणि आईचा रोज संध्याकाळी अभ्यास चालू असतो … रोज एक नवीन गाण शिकवतो टिंग्या आईला… हि कविता लिहिली आहे आईने खास टिंग्यासाठी… आणि कवितेची पहिली ओळहि टिंग्याचीच आहे… :)
ButterFly... ButterFly...
कुठे चाललास… ?
फुलांवर उड्या मारून… 
तू किती दमलास…?

रंग तुझे किती सुंदर… 
अन डोळे छान छान… 
इटुकले दोन antena… 
पण कुठे गेले तुझे कान… ?

इकडून तिकडे तिकडून इकडे… 
सारखा उडत असतोस… 
अभ्यास बिभ्यास आहे कि नाही… 
कि नुसताच हिंडत बसतोस…?

चिमुकल्या अळीमधून… 
म्हणे एवढा मोठा होतोस… 
सगळ्या फुलांचा Honey… 
एकटाच फस्त करतोस… 

देशील का रे तुझे पंख मला?
मग मी पण उंच उडेन… 
ढगातल्या त्या बाप्पाला… 
मी रोज जाऊन भेटेन… 

सूर्य नारायणाच्या पायाला… 
हात लावून नमस्कार करेन… 
मोठ्ठ्या मोठ्ठ्या ढगांना… 
मी ढीश्शुम ढीश्शुमकरून पळवेन… 

हेलीकॉप्टर, येरोप्लेन… 
मी सगळ्यांच्या वर जाईन… 
कावऱ्या बावऱ्या झालेल्या आईला… 
धावत येउन मिठी मारीन… 

भागलेल्या त्या चांदोबाला… 
त्याच्या घरी जाऊन आणेन… 
चांदण्यांशी गप्पा मारत… 
आईच्या कुशीत निजेन… 

गोड गुलाबी स्वप्नांच्या गर्दीत… 
मी गाढ झोपलेलो असताना… 
घेऊन जा तुझे पंख परत… 
या टींग्याचं लक्ष नसताना… :)
नाहीतर मी नेऊ देणार नाही बर का…!! :)

- टिंग्याची आई

No comments:

Post a Comment